Chłodne błękitne tony i matowe faktury nadają temu dziadkowi do orzechów wygląd postaci wyrzeźbionej z głębokiego, zamarzniętego jeziora. Stoi z srebrnym berłem w dłoni, a jego mundur odbija miękkie światło zimowego popołudnia, gdy powietrze jest ostre i nieruchome. W jego wyrazie twarzy tkwi cicha powaga, która przemawia do tych, którzy cenią obecność zarówno arktyczną w palecie barw, jak i niezłomną w charakterze.