Organista, dyrygent, kompozytor i chórmistrz Simon Preston jest uważany dziś za jednego z najważniejszych muzyków swojego pokolenia, który ożywił angielską tradycję chóralną, wyznaczając standardy doskonałości. „Podczas wybitnej kariery dał się poznać nie tylko jako jeden z największych organistów XX wieku, ale także jako jeden z najwybitniejszych muzyków w historii angielskiej muzyki katedralnej” – napisał muzyk i pisarz Mark Buxton w wywiadzie przeprowadzonym z okazji 50. urodzin Simona Prestona.
W wieku 11 lat Preston dołączył do chóru King's College w Cambridge pod kierunkiem Borisa Orda. Później, objął stanowisko organisty pod kierunkiem Sir Davida Willcocksa. Willcocks wywarł ogromny wpływ na życie i późniejszą karierę Prestona, dzięki skrupulatnemu i rygorystycznemu podejściu do ćwiczeń oraz naciskowi na perfekcję wykonania. Kiedy Preston objął swoją pierwszą posadę w Opactwie Westminsterskim w 1962 roku, był uważany za najmłodszego organistę w kościele królewskim od czasów Henry'ego Purcella, trzy wieki wcześniej. W 1970 r. objął kierownictwo chóru w katedrze Christ Church w Oksfordzie, wykładał także na uniwersytecie. Jego inteligencja i erudycja naukowa wraz z wrodzoną energią ożywiły chór i wkrótce pojawił się pomysł stworzenia nagrań fonograficznych, z których pierwszym było nagranie muzyka Waltona. Dzięki rozsądnemu doborowi repertuaru kolejne płyty zbierały doskonałe recenzje, a chór katedralny zaczął być uznawany za jeden z najlepszych chórów kolegialnych na świecie.
Kompletne nagrania w niniejszym 19 płytowym zestawie, dokonane pod skrzydłami wytwórni Argo i L’Oiseau-Lyre – są świadectwem niezwykłych osiągnięć Simona Prestona.
The Musical Times skomentował w 1988 roku: „…jego praca z chórami Christ Church, Oksfordu i Opactwa Westminsterskiego wyznacza standardy doskonałości, które do dziś są uważane za punkty odniesienia”.