'Stel je niet aan!' roep ik mezelf binnensmonds tot de orde. Steeds vaker merk ik dat ik mezelf aan het terugtrekken ben, dat gesprekken me zwaar vallen, dat ik een beetje op de automatische piloot sta, dat ik blij ben als ik de voordeur op het nachtslot en alle gordijnen potdicht kan doen. Wat een aansteller ben ik eigenlijk. Ik ben een jonge kerel, ik houd van de gemeente, ik houd van God - dit moet ik toch makkelijk kunnen? Ik moet toch blij zijn dat ik deze kans heb gekregen? Christiaan is voorganger van een middelgrote kerk in een middelgrote plaats, met modale mensen die de Middelaar volgen. Christiaan houdt van God, maar worstelt met zijn roeping. De kerstviering moet het hoogtepunt van het jaar worden, maar hoe laat je die in vredesnaam vreedzaam verlopen met zoveel verschillende karakters, met conservatieven en progressieven en een gapende kloof tussen jong en oud? Is het dan nog mogelijk om echt kerstfeest te vieren? Was het maar januari is een (h)eerlijke novelle, met humor geschreven. En tussen de regels door wordt de lezer aan het denken gezet over de werkelijke betekenis van Jezus' komst naar deze aarde.