Mickey was zeven en had blond haar en blauwe ogen, en als ze lachte zag je een spleetje tussen haar tanden. Ze verscheen in mijn leven tijdens de eerste week van de zomervakantie, nu drie jaar geleden. Vijfentachtig traptreden en dan duisternis. Ze loste in het niets op. Hoe kan een kind verdwijnen in een gebouw met maar vijf verdiepingen en elf flats? Mickey is niet verdwenen. Ze is er nog steeds. Ze is de geest die bij elk feestmaal tegenover me zit en de stem die ik in mijn hoofd hoor als ik in slaap val. Ik weet dat ze nog leeft. Ik weet het diep vanbinnen, waar mijn ingewanden zich verknopen. Ik weet het, maar ik kan het niet bewijzen.’ Politie-inspecteur Vincent Ruiz ontsnapt op een haar na aan de dood. Op een avond vissen zijn collega’s hem meer dood dan levend uit het koude water van de Theems. Ruiz kan zich niet herinneren wat hij daar te zoeken had. Zijn enige aanwijzing is een foto die hij bij zich droeg, een foto van een meisje dat drie jaar geleden verdween. Hoewel de vermeende dader achter slot en grendel zit, werd Mickeys lichaam nooit gevonden. Ruiz denkt dat ze nog steeds in leven is en dat hij op de avond van zijn ongeluk Mickey probeerde vrij te krijgen. Waarom anders liggen er diamanten met een waarde van 2 miljoen in zijn kast? Niemand gelooft hem, behalve psycholoog Joe O’Loughlin – de hoofdpersoon uit De verdenking. Samen met ‘de Professor’ probeert Ruiz te reconstrueren wat er is gebeurd om Mickey veilig thuis te brengen. Hij heeft immers zijn moeder beloofd om voor alle vermiste kinderen in de wereld te zorgen. Het verlies is de opvolger van De verdenking, de thrillersensatie van 2004 en een internationale bestseller. Met deze tweede literaire thriller bewijst de Australische schrijver Michael Robotham zijn meesterschap.