Een straat gehuld in nevel en licht. Mensen bewegen in stilte, elk op hun eigen pad, elk met hun eigen last. Sommigen schuilen onder een paraplu, anderen laten zich natregenen – maar geen van hen staat stil.

Dit werk vangt een moment van alledaagse moed. Een scène waarin elk figuur een verhaal draagt dat we nooit te horen krijgen. Waar gaan ze heen? Waar komen ze vandaan?

"Waarheen de regen leidt" is een ode aan mensen die blijven gaan, zelfs wanneer het leven grauw en druilerig is.

Want niet iedereen die door de regen loopt, zoekt zon. Sommigen zijn gewoon onderweg naar hun bestemming – ongeacht het weer.