De moderne en vernieuwende Europese kunst van rond 1900 stimuleerde Gustav Klimt om zich los te maken van de Weense schildertraditie en zijn eigen koers te volgen. Kunstenaarsvereniging Wiener Secession, waarvan Klimt medeoprichter was, toonde in 1898 voor het eerst een overzicht van de Europese avant-gardekunstenaars. Elke tentoonstelling die de vereniging daarna organiseerde, betekende een nieuwe golf van inspiratie en creativiteit voor Klimt. Hij liet zijn werk erdoor beïnvloeden en verbloemde zijn artistieke bronnen niet. Naast de kenmerkende elementen als bladgoud, sierlijke vormen en erotiek, gingen schilderkunstige aspecten uit het werk van Van Gogh, Matisse, Rodin, Whistler, Toorop, Monet en vele anderen deel uitmaken van Klimts aansprekende stijl.