Voorop: ‘The Futuristic Sounds Of Sun Ra’ is een van de meest toegankelijke platen in zijn oeuvre, bovendien is het verhaal erg goed, dus lees even verder.
Sun Ra’s en de kernleden van zijn Arkestra verhuisden van Chicago naar New York, om daar te gaan spelen, maar bij het oversteken van de Washington Bridge raakte één van de auto’s een taxi. Zonder geld om de schade te vergoeden bleven ze in een hotel in New York, wachtend op geld van hun label, en wachtend op gigs. Beiden kwamen niet. Bandleden belden naar huis en vertrokken. En met nog minder bandleden over doken ze de studio in, namen ‘The Futuristic Sounds Of’ op en met een slechte distributie en liner-notes die van alle kanten niet klopten, was het album gedoemd in de vergetelheid te raken. Bovendien was de marketing niet om over naar huis te schrijven; het album werd in een rijtje andere volledig vergeten artiesten (wie kent Little Lucy Smith nog?) 'even genoemd' en dat was dat. Ook grappig te zien dat ene 'Art Blakely' een album uitbracht.
Tot drieëntwintig jaar later na een heruitgave de recensies alsnog binnenkwamen: Excellent, volgens AllMusic, en vier sterren volgens Rolling Stone. 'The Futuristic Sounds Of Sun Ra' is een traditioneel klinkende plaat in de stijl van Duke Ellington, met geluiden uit 'andere werelden', voor het futuristische effect. Met deze ultieme uitgave terecht uit de jazzannalen gehaald.