Guram Odisharia, een beroemde Georgische auteur, heeft deze roman opgedragen aan tv-cameramensen, omdat hij gelooft dat mensen in dit beroep elke gebeurtenis zonder woorden met verbazingwekkende nauwkeurigheid en emotie kunnen beschrijven. De schrijver herinnerde zich de bekende opnames gemaakt door zijn vriend, tv-operator in Soechoemi: mensen vluchten over zee, weg uit de stad. In de boot zit een hondenbezitter. De hond doet wanhopige pogingen om zwemmend bij zijn baasje te komen. “Je hoeft geen opname van een tank of een explosie te maken, je neemt deze verschrikkelijke situatie en de oorlog is al zichtbaar”, zegt Guram Odisharia.
Terwijl hij aan de roman werkte, voelde de schrijver zich een tv-cameraman, omdat hij als het ware de opnames beschreef die hij zelf had gemaakt. Guram Odisharia zag de oorlog in Abchazië met eigen ogen. Bijna alle verhalen uit deze roman zijn waar gebeurd. Bijvoorbeeld over de hoofdpersoon die thuis op verzoek van de televisie een selectie maakt van zijn opnames. In de roman is de politieke situatie van Georgië van einde 20e eeuw en begin 21e eeuw beschreven.
In veel opzichten kan de roman worden gelezen als een manifest voor vrede. De meeste fragmenten draaien om het geweld dat conflicten met zich meebrengen. Daarbij gaat het niet alleen om de oorlog, maar ook om politieke conflicten.
Odisharia geeft het conflict in de Kaukasus concreet en nauwkeurig weer. Tegelijk weet hij op veel plaatsen een surrealistische sfeer op te roepen.
Odisharia werd geboren in 1951 in Soechoemi, destijds de hoofdstad van de Abchazische Autonome Republiek. In zijn jeugd werkte hij onder andere als correspondent voor Abchazische radio-uitzendingen, als journalist bij een Abchazische regionale krant en als literair adviseur voor de Abchazische schrijversbond. Na de oorlog werd Odisharia in 1993 gedwongen Abchazië te verlaten, waarbij hij de moeilijke Sakeni-Tsjuberi bergpas moest overgaan, waar honderden mensen stierven van kou en uitputting. Sinds zijn verhuizing naar Tbilisi is Odisharia betrokken bij vredesactivisme. Hij was van 2012 tot 2014 minister van Cultuur en Monumentenbescherming van Georgië.
De vertaler Artchil Djavakhadze heeft al een aantal vertalingen van boeken op zijn naam staan, in samenwerking met Tineke en Hans Hagen.