David is mishandeld door zijn vader en getuige geweest van huiselijk geweld. Als zijn moeder boos op hem wordt, komt hij tot rust: dat is bekend terrein, dan snapt hij het weer. Als David zichzelf pijn doet, dan is de wereld weer zoals hij hem kent. Hij verdient pijn en krijgt weer grip op de wereld. David weigert om te praten over wat hij heeft meegemaakt. Hij is bang dat hij woedend wordt.

Je zou het David gunnen om zijn traumatische ervaringen te verwerken, maar hoe krijg je hem zover? En is het eigenlijk wel goed om die nare dingen op te rakelen? Omdat David er zo duidelijk niet over wil praten, kun je in de verleiding komen om geen slapende honden wakker te maken. Toch is het niet verstandig om dergelijke trauma's onbehandeld te laten. Slapende honden zijn niet zo ongevaarlijk als ze eruit zien.

Ontwikkelingspsychologe/systeemtherapeute Arianne Struik meent dat die slapende honden gewekt moeten worden. Om dat op een veilige en gestructureerde manier te kunnen doen, ontwikkelde zij haar stabilisatiemethode. Met deze methode wordt het kind zodanig gestabiliseerd dat het klaar is voor traumaverwerking.

Slapen honden? Wakker maken! beschrijft hoofdzakelijk de praktijk en is veelvuldig geïllustreerd met casussen. De achterliggende theorie over de gevolgen van traumatisering waaronder een verstoorde hechting en dissociatie wordt in dit boek eenvoudig weergegeven wat het gemakkelijk leesbaar maakt. En dat maakt het bij uitstek geschikt voor een brede doelgroep zoals: psychologen, pedagogen, (psycho)therapeuten, systeemtherapeuten, maatschappelijk werkers en groepsleiding binnen de kinder- en jeugdpsychiatrie, jeugdzorg en justitie.

Arianne Struik is (GZ) ontwikkelingspsycholoog/systeemtherapeut en EMDR-supervisor en werkt sinds 1994 in de kinder en jeugdpsychiatrie met onder andere vroegkinderlijk, chronisch getraumatiseerde kinderen.