Portret van Roger Walkowiak, de onverwachte winnaar van de Tour de France 1956. Mart Smeets reconstrueert op meeslepende wijze de drie weken waarin een bescheiden renner wielergeschiedenis schreef.

Tour de France 1956: Nederlands succes en een onverwachte winnaar ***** Vijf dagen voordat de Ronde van Frankrijk 1956 in Reims van start ging, ontstond er een kleine veenbrand in de Nederlandse wielerwereld: ploegleider Kees Pellenaars liet nationaal kampioen Wim van Est thuis. Sensatie!
Die Tour zou gewonnen worden door de tamelijk onbekende Franse renner Roger Walkowiak, zoon van een Poolse fabrieksarbeider en een Franse moeder. De stille man had geen erelijst op zijn naam staan, maar bleek na drie weken Tour de beste van het peloton van 120 man.
Walkowiak won de ronde met 85 seconden voorsprong op de nummer 2: Gilbert Bauvin. Bij zijn ererondes na de finish in Parijs werd hij uitgefloten en klonk er boe-geroep: Walkowiak had geen ontsnapping gewaagd, geen kopgroep geleid, geen sprint of etappe gewonnen. Toch had hij slim gekoerst en was de terechte winnaar van deze Tour.
Lang genoot hij niet van zijn zege. Na een paar jaar beëindigde hij zijn wielercarrière, trok een overall aan en werd ijzervlechter in de Franse staalindustrie. Zijn naam bleef nog wel rondzingen, maar niet per se positief. ‘Winnen à la Walkowiak’ werd in Frankrijk een uitdrukking voor een eenmalige, toevallige triomf.
Mart Smeets reconstrueerde de spannende ‘Tour van 1956’, waarin een bescheiden, sympathieke renner wielergeschiedenis schreef en ook twee Nederlanders het geel droegen.