Een heerlijk boek vol verhalen over het échte leven op de Wadden – geschreven door NOS-presentatrice Afke Boven, opgegroeid op Ameland

‘Het is voorbij. Je tijd op het eiland zit erop. Thuis leek er even zo ver weg. Net als werk, deadlines, rekeningen, stress, school, de was. Het leven was er meer dan goed. Maar nu wacht de terugreis. Je bent opnieuw aan boord gestapt en er is voorlopig geen weg meer terug.’

Iedereen kent het gevoel dat journalist Afke Boven beschrijft aan het begin van Als de laatste boot vertrokken is, behalve de eilanders zelf, voor wie het eilandleven het échte leven is en het vastewalbestaan de uitzondering. Maar hoe ziet dat echte leven eruit? Om een antwoord te geven op die vraag neemt Afke je mee naar het eilandleven, van de zuidelijkste punt van Texel tot aan de kop van Schiermonnikoog. Aan de hand van haar eigen ervaringen en die van anderen – van de eenzame strandjutter en de campingeigenaar tot de burgemeester en de lokale politieagent die zijn buurman op de bon moet slingeren – schetst ze een beeld van hoe er op de Wadden wordt geleefd, gelachen, gewerkt, gerouwd, getrouwd, geruzied en gefeest.

Veilig, vrij, vriendelijk, robuust, weerbarstig en woest: leven op een Waddeneiland betekent leren omgaan met sociale uitdagingen, wat de ene keer hilarische taferelen oplevert (want niets blijft geheim) en de andere keer net zo goed schrijnende situaties met zich mee brengt (want niets blijft geheim). Als de laatste boot vertrokken is biedt de lezer onvergetelijke verhalen van eigen bodem, geschreven door een bevlogen journalist die haar liefde voor de Waddeneilanden en hun unieke bewoners met iedereen wil delen.

‘“Op een eiland heb je toch helemaal niets?” Het is misschien wel de meestgestelde vraag die ik krijg. Maar op een eiland heb je niet niets. Je hebt er alles.’

Een aanstekelijk geschreven Waddenboek van een aanstekelijke eilander en mediapersoonlijkheid

Een uniek, van binnenuit verteld verhaal over het échte leven op onze Waddeneilanden

‘Afke Boven, zelf opgegroeid op Ameland, geeft een zeldzaam inkijkje in de harten van eilanders. Ze vertellen over hun jeugd, over de gemeenschap, over hoe ze zichzelf en de anderen zien, en hoe de beperking van het leven op de zandplaat in zee ze vrijheden heeft gegeven die ze elders nooit hebben gevonden. Eilanders lijken op elkaar en in dit boek vormen ze een hechte archipel.’ Mathijs Deen

‘Een feest van herkenning. En ja: “wij eilanders zijn ongekende geluksvogels!”’ Marrit Welboren, boekhandel Nauta Boek, Texel