Het waargebeurde verhaal van de tienjarige Selly Andriesse, een van de zes miljoen door de nazi’s vermoorde Joden.

Ik zou ook wel zo’n lieve juf als Clara willen hebben,’ zegt Maria.
‘Weet je wat ze vandaag tegen ons zei?’ vraagt Selly.
‘Nee?’
‘Ze noemde ons sterrenkinderen.’
Maria kijkt naar de gele ster op Selly’s jurk. ‘Daarom?’ Ze herinnert zich nog goed hoe boos Selly was toen ze dat ding voor het eerst op moest.
‘Jazeker. En weet je waarom? Volgens juf Clara denken de Duitsers dat ze ons met die ster als slechte mensen kunnen bestempelen. Een gemene pesterij. Maar wij weten wel beter. Wij zijn niet slecht…’

Als er iemand een sterrenkind is, dan Selly Andriesse wel: altijd vrolijk, vol met leven, een echte vriendin. Selly is niet stuk te krijgen.
Toch?