Zilveren sierlepel, gemaakt door een onbekende zilversmid aan het einde van de 19e eeuw.

De lepel heeft als bekroning een vrouw die een spiegel in haar rechterhand omhoog houdt, naar de toeschouwer gekeerd. In de literatuur wordt deze voorstelling vaak Prudence of Prudentia genoemd. In haar linkerhand houdt ze waarschijnlijk een Remora vast, een slangachtige vis. In Naturalis Historia van Plinius de Oudere (23/24–79 n.Chr.) wordt deze slangachtige vis uit de familie van de Echeneidae beschreven "waar hij zich aan schepen hecht en zo hun snelheid vertraagt". De steelbekroning toont in feite zelfkennis en niet overhaast handelen als aspecten van Wijsheid.

De lepel is gekeurd met het eerste gehaltekeur (925/1000), minervakopje en jaarletter h voor 1892. Geen meesterteken gevonden.

Verder gekeurd met importkeuren: S.N voor S.N. Nyburg uit Londen, stadskeur londen, jaarletter, importkeur en gehaltekeur.

De lepel is in goede conditie.

Gewicht: 64,2 gram. Lengte: 19 cm.